Kızıma Mektuplar 5 - İlk GS Basket Maçımız

Kızım,

Futbol maçımızın çok keyifli geçmesi ve her yaşadıgımız anı annene anlatmamız sonrası, Annen de çok sevdiği basketbol maçına Cimbom formalarımızı giyerek gitmemizi istedi.  Hava serin olunca Abdi İpekçi'de Cimbom keyfi hemde ailecek en güzel seçim :)

Formalarımızı giydik Abdi İpekçi'nin yolunu tuttuk,  o kadar heyecanlıydın ki öğle uykusu bile uyumadın sürekli maça geldik mi diye sordun yol boyunca.

Salona geldiğimizde bayan takımımızın maçı oynanıyordu. Basket anonsu geldiğinde zıplaya zıplaya salon merdivenlerini tırmanmaya koştun :)

Çekişmeli geçen maç sonrası Aslanlarımız Aliağa Petkim'i 10 sayıyla yendi, tabi önceki maçıda kızlarımız kazandı.

Maç içinde yeni tanıştıgın ablalarla birlikte tezahurat yapıp oynarken sahadakiler kadar yorulmuş olacaksınki dönüş yolunda aşağıdaki fotoğraf herşeyi açıklıyordur :

Kızıma Mektuplar 4 - TT Arena'da İlk Maçımız

Kızım, dedenle birlikte ilk Galatasaray futbol maçına 6 Ekim 2012 de gittik. Hava çok güzeldi, rakip Eskişehirspor. Dedeni ikna etmek biraz zor oldu ama iyikide gitmişiz.

Maçtan 2 saat önce metroya geldiğimizde " trene bindik herkes cimbom giymiş" diye başlayan cümlelerin stada geldiğimizde maça geldik çığlıkların ve   Galatasaray store da cimbom marşlarıyla  danslarınla  çok keyifliydi.

Dedemizin aldığı yeni cimbom cicileri ve çocuk atkınla çok şık olarak stada girdiğimizde ise büyülenmiş gözlerle bakışın,  seyirci futbolculkarı çağırdıgında yumruk sova hızlıca adapte olman ve maç boyu kucakta zığlayıp sarkı soylemen benim için yorucuda olsa çok keyifliydi.

Stadda 2 kez bayanlar tuvaletine girerek bu tecrübeyide tantırdın ya bana ne diyim :)

Biz maçtan kalabalığa kalmamak için çıktığımızda Cimbom 1-0 öndeydi, 1-1 bitmiş :)

Havalar güzelleşsin şampiyonluk kutlamasınada götüreceğim söz ...

Prenses cerenimoyu öpüyorum
Aslan Baban

Kızıma Mektuplar - 3

 Zaman hızla akmaya devam ediyor. Mayıs ayından sonra bir kez daha Cerenimo Çınarcık'ta. Yenikapı dönüşü evdeki sessizlikle karşılaştığımda özlem bende yeniden başlamıştı.

Ceren artık bıcır bıcır, her soruya güzel bir şekilde negatif cevaplarını ciddi bakışlarıyla bütünleştirdiği bebeksi şivesiyle veriyor. Bana en koyanıysa babacım dedikten sonra gelmiycen demesi ve ardından da ben sana küstüm diyip konuyu kapatması.

Merakla yarın akşam gemiden indiğimde nasıl bir tepki vereceğini bekliyorum. Bana vereceği en keyifli hediye meydana kurulan fb tırı yanından geçerken Cimbombom diye bağırmaya başlaması olacak. (Ben yokken yapmışın boncuğum haberlerini aldım)

Seni çok seven baban ...

Mutlu Yıllar Güzel Kızım

Bebekliğinden beri söylediğim şarkımız :
Oooo Güzel Kızım Oley
Canım Ceren Oley
Prensesim Oley
CERENİMO Oley

Doğum Günün Kutlu Olsun boncuk ceren :)

Kızıma Mektuplar - 2

İlk mektubumda ayrılık, özlem, derbi sonrası hayal kırıklığını yazıp 3 hafta sonra şampiyonluk turu atışımızla devam etmek istediğimi paylaşmıştım.

3 hafta geçti, Galatasaray şampiyon oldu, maçın stresi nedeniyle kızımla o saatlerde ayrıydık. Maçın bitişiyle birlikte soluğu kızımın yanında aldım. Üzerinde forması elinde bayrağı  Halkalı da tura çıktık..

Futbol tarihinin belkide en temiz ("şikesiz") liginde hakkıyla Aslanlarımız hem de ezeli rakibinin sahasında şampiyon olup, birde üstüne bazılarının ömür boyu şahit olamayacağı kupa seromonisine Cerenimo 2 yaşında şahit oldu.

Bu ara bol bol Şampiyonluk Yarınlara Kaldı diyorum Ceren'de gözlerini oğuşturuyor, anlayan anladı :) 

Evimizin camına Galatasaray bayrağını şampiyonluk turu dönüşü "baba bayyak as" diyip, asana kadar kıyameti koparan boncuğum her gün bayrak yerindemi diye kontrol ediyor ...

Darısı Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu kızımla birlikte kutlamaya.  Neden olmasın. İnanç var, birlik beraberlik var, ateşli takımına sadık taraftar var,  Galatasaraylılık ruhu var, Alın teri var, şike şaibe yok ...

Gerisi İmparator'un ellerinden öper. Kızım yine tura çıkmak istiyor ...

Kızıma Mektuplar -1-

Bugün kızımı annesiyle birlikte Çınarcık'a yolcu ettim. Yenikapı feribot iskelesinde başlayan ,eve vardığımda birlikte dolu dolu geçen 3 günün ardından dağınık oyuncakları toparlarken zirve yapan duygusal anlar sonrası ara ara blogda da kızımla ilgili yazmaya karar verdim, belki Cerenimo büyüdüğünde google da aradığında bu yazıları görür, baba - kız geçmişi yad ederiz ...

Pazar gecesi  hayal kırıklığı ile sonuçlanan derbi sonrası , Türk Telekom Arena dönüşü babannesinden almaya gittiğimde o güzel yanaklarındaki gamzeli gülüşüyle gülmemi sağlayan , hatta ve hatta yeni yeni söylemeye başladığı "Cim Bom Bom loy loy loy" melodisini beni gördüğü gibi zıplayarak söylemeye başladığında biten enerjimi yerine getiren canım kızıma teşekkür ederim.  23 Nisan'ın kutlu olsun...

Umuyorum ki 3 hafta sonra buraya kızımla şampiyonluk turu attığımız günün hatıralarını yazıyor olurum. Ceren de "Çıldırın Çıldırın" şarkısını o güne kadar daha güzel söylemeye başlar :)

İlk yazımda eşimede, hayatımın en değerli varlığını olabilecek en iyi şekilde büyüttüğü için teşekkür ederim.

Sevgiler,
Barış